Artykuły

Inaczej być nie mogło. Sześć biegów - sześć zwycięstw. Taka jest mniej więcej różnica pomiędzy Taiem Woffindenem, a resztą brytyjskiego speedwaya. Żeby znaleźć "Tajskiemu" kogoś, z kim mógłby się pościgać, należałoby  przenieść go do czasów Marka Lorama, a najlepiej Barry'ego Briggsa i Ivana Maugera (bo do połowy lat 70. Nowozelandczycy startowali w British Final). Woffinden wyrównał rachunki z losem, mistrzem powinien być już w 2011 i 2012 r., wtedy na przeszkodzie stawały powtarzane wskutek upadków innych biegi. Za plecami "Woffiego" uplasowali się ciągnący od dekady brytyjski speedway Nicholls i Harris. Warto zwrócić uwagę na Craiga Cooka. Ma niemal 26 lat, a kiedy jego rówieśnicy walczyli w IMŚJ, on wcinał chipsy, ale dziś z pojedynku z "wiecznymi talentami" wyspiarskiego speedwaya: Kingiem, Kennettem czy Allenem wyszedł zwycięsko. Dzięki temu było trochę emocji, a przede wszystkim był piękny, sportowy hołd złożony Lee Richardsonowi w pierwszą rocznicę jego śmierci.